Het is lente... Maar niet alles voelt licht.
- Vanes Hooijdonk
- 10 apr
- 2 minuten om te lezen
De eerste zonnestralen zijn er weer.
De dagen worden langer.
Mensen trekken weer naar buiten, terrasjes zitten vol, en overal voelt het alsof alles opnieuw begint.
Na Pasen…
alsof we collectief verlangen naar licht, naar warmte, naar nieuwe energie.
En ergens… voel ik dat ook.
Maar tegelijk denk ik:
hoe kan het dat de wereld zo doorgaat…
terwijl mijn wereld zes maanden geleden even stil stond?
Zes maanden.
Als ik het zo zeg, klinkt het lang.
Maar in mijn hoofd… voelt het als gisteren.
Iets meer dan een half jaar geleden verloor ik mijn moeder, bijna 8 jaar geleden mijn vader.
Mensen vragen lief:
“Hoe gaat het nu met je?”
“Heb je het al een plekje kunnen geven?”
En ik snap die vragen. Echt.
Ze komen uit liefde.
Maar soms…
komen ze ook een beetje binnen.
Want wat is “een plekje geven”?
Wanneer ben je “verder”?
Rouw is geen checklist.
Geen fase waar je even doorheen gaat en dan weer doorgaat met het leven alsof er niets is gebeurd.
Soms voel ik me sterk.
Soms voel ik dankbaarheid.
En soms… komt het ineens binnen op een random moment.
In de zon.
In een liedje.
In een herinnering.
En misschien is dat ook wat deze periode mij leert.
Dat licht en donker naast elkaar mogen bestaan.
Dat je mag genieten van de eerste zonnestralen…
en tegelijk iemand kunt missen.
Dat positiviteit niet betekent dat alles altijd goed voelt.
Maar dat je, ondanks alles, blijft kiezen voor kleine stukjes licht.
Voor mij zit dat soms in iets kleins.
Een moment voor mezelf.
Een gedachte die me weer even rechtop zet.
Een reminder dat ik door mag.
Dat is ook precies waarom ik ooit begon met La Luz.
Omdat we allemaal, op onze eigen manier,
soms een beetje licht nodig hebben.
Geen groot gebaar.
Maar een klein duwtje.
Een herinnering.
✨ You got this
✨ She believed she could, so she did
✨ Just F*cking do it!
Niet omdat alles makkelijk is.
Maar juist omdat het dat niet altijd is.
Misschien is dit jouw reminder vandaag:
Je hoeft het niet “af” te hebben.
Je hoeft niet altijd sterk te zijn.
En je hoeft het niet alleen te doen.
Maar je mag wel…
stap voor stap…
weer een beetje richting het licht bewegen.
Ik heb in de eerste weken veel betekenisvolle cadeautjes mogen ontvangen van mensen dichtbij maar ook van onbekenden, en dat heeft me diep geraakt.
💛 En misschien is dat ook mijn vraag aan jou:
Wanneer gaf jij voor het laatst
een betekenisvol cadeautje…
aan jezelf,
of aan iemand die het even nodig had?
Voor iedereen die iemand moet missen, een dikke knuffel van mij.
Liefs Vanessa
Founder
La Luz Lifestyle
La Luz Kids
Opmerkingen